Lief zijn voor je zelf is dapper, juist als je negatieve gedachten de overhand hebben is het moedig om lief te zijn voor jezelf.

Wees lief voor jezelf, ik ben je buurman niet

 ”Ja ja, ik moet lief zijn voor mezelf, dat zei u gisteren ook”. Ik zit bij de huisarts en ben compleet over mijn toeren. Ik zit midden in het schrijven van mijn scriptie en ben de dag ervoor ook bij de huisarts geweest.

Ik slik namelijk antidepressiva voor mijn winterdepressie en zou dat voor negen maanden doen. Alleen zit ik midden in het afronden van mijn scriptie en dus lijkt het me beter om te wachten met afbouwen. Tot mijn grote verbazing, zei mijn huisarts gisteren: “joh misschien kom je er wel nooit vanaf.”  

Dat was de druppel die de emmer deed overlopen. Ik had me namelijk vastgehouden dat het tijdelijk zou zijn. Mezelf een soort van toestemming gegeven dat het tijdelijk mocht. Maar daarna toch echt zelf een oplossing moest vinden om me beter te voelen. Het feit dat het eigenlijk helemaal niet goed met mij ging, had ik onder de druk van de scriptie volledig naar de achtergrond gedrukt. En nu was de deksel eraf. En ja, dat deed pijn en dus zat ik weer bij de huisarts, emotioneel aan de grond.  

En toen kwam de zin, die ik nooit meer zal vergeten. De zin die nu, jaren later, mijn  antidepressiva voor het leven is geworden. Het antwoord van de dokter op mijn  “ja ja, dat zei u gisteren ook al?”

"Als ik zeg dat je liever moet zijn voor jezelf, dan moet je liever voor jezelf zijn! Ik ben godverdomme je buurman niet, ik ben je huisarts. Ga van mijn part een stuk fietsen en wees lief voor jezelf!" 

In de weken daarna begon ik te leren wat lief zijn voor mezelf betekende. Op een middag, waar ik weer tot laat in de middag in bed had gelegen, viel in de rij van de supermarkt het kwartje. Ik was uiteindelijk opgestaan en naar de supermarkt gegaan. Ik had allemaal (vooral lekker) eten verzameld in mijn mandje. Ik hoorde de stem van mijn huisarts en begon te lachen. Ik stopte de stemmen in mijn hoofd die afwijzend waren over het feit dat ik zo lang in bed gelegen had. Ik verving ze met: ‘wat goed dat je nu op bent en allemaal eten voor jezelf gehaald hebt!’ 

Mijn ogen vielen op een grote bos gladiolen en mijn glimlach werd nog groter en ik dacht: ‘doe mij maar gladiolen!’ Vrolijk liep ik naar huis met een goed gevoel over mezelf. Met die energie ruimde ik mijn kamer op. Ik zette de grote bos gladiolen pontificaal in het midden neer (stel jezelf een studentenkamerkamer van 15m2 voor). En plaatste mezelf weer in een positieve spiraal na weken lang een beetje afgegleden te zijn. Door de impact van deze zin bouwde ik een half jaar later alsnog af en stopte met de antidepressiva. Dankbaar dit keer voor de steun die het me gegeven had. 

De kracht van het lief zijn voor jezelf heb ik door de jaren heen steeds opnieuw ervaren en het werd ook steeds makkelijker. Tegenwoordig als mijn koppie even hangt en daardoor weinig gedaan heb ga ik trots en met rechte rug naar de schoonheidsspecialiste. Of een middag lekker rondhangen in de stad,  dan iets fijns kopen voor mezelf en ergens lekker lunchen. Daarna draait de spiraal weer naar het positieve en veel sneller dan vroeger. Lief zijn voor jezelf is de beste pil die je kunt nemen. 

Inmiddels weet ik dat lief voor jezelf zijn niet laf is maar juist veel moed vraagt. Op de tijden dat je niet zo positief denkt over jezelf en de negatieve stemmen de overhand hebben is het dapper om daar doorheen te breken.  En te zeggen: ‘stop ik ben het wel waard en ben lief voor mezelf!’. Dus heb je een rotdag? Koop een bos bloemen, ga van mijn part lekker een uur niks doen en geniet ervan. Het verhoogt je kans om je weer beter te voelen, al is het maar voor even.